Mostrando postagens com marcador Judit. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador Judit. Mostrar todas as postagens

10.6.11

Un perigo para os nosos oidos.

Vou falar da contaminación acústica a min paréceme un tema moi importante, porque as sociedades modernas cada vez están espostas a ésta contaminación invisible.O desenvolvemento de actividades industriais, o transporte, a construcións de obras etc...
Un informe da Organización Mundia de la Salud (OMS) considera os 50dB como un límite superior desexable.
Se  se sobrepasa esta cantidade correremos o riesgo de sufrir unha disminución importante da capacidade auditiva.
EFECTOS DO RUIDO PARA O SER HUMANO:
·Efectos fisiolóxicos:
-Efectos auditivos.
-Efectos non auditivos: Afecions no rego cerebral, alteracións no proceso dixestivo, transtornos intestinais, etc...
·Efectos psicolóxicos:
A conduta.O sono.A memoria.Os nenos.A distracción.Tensión muscular.Dor de cabeza...

Xapón é o principal país con índice de poboacion exposta a altos niveis de contaminación sonora.
Ao redor de 130 millóns de persoas están expostas a un nivel sonoro de 65dB.

España é o segundo país que máis contaminación acústica soporta,o 25% dos cidadáns europeos están expostos a sonss molestos, mentres que en España se duplica.
O 50 por cento da poboación viven a niveis de ruido superior os 65 decibelios.
e na coruña?


2.6.11

O dramaturgo "Manuel Guede"


O dramaturgo Manuel Guede,  que exerceu de director do Centro Dramático Galego entre 1991 e 2005, logrou a unanimidade do xurado do premio de teatro Rafael Dieste.

A obra 'A función de Tequila' do ourensán Manuel Guede ha sido o gañador do XV Premio de Teatro Rafael Dieste, convocado pola Diputación de A Coruña.
A elección produxose por unanimidade entre 27 textos orixinais pola mezcla entre ficción e realidade que posee a peza teatral.
En elas se desvela que Castelao e Luis Soto foron espiados polos servicios secretos da CIA.
A xéneses da función de tequila foi que Manuel Guede comenzou a ivestigar sobre a figura de María Docampo e unha rapaza nova, guapa, morena que os galeguistas de Nova Iorque poñen como asistente de Castelao e Pereira, pero quen a puxo para vixiarlles os pasos foi a intelixencia americana.
Esta muller en Galicia foi asesinada xunto a súa nai e a súa irmá.
Este crime formou parte de toda a crónica social da Coruña da época, e o asasino foi detido e cumpliu cadea na prisión da Coruña.
O home chamabase José García Peña e era mexicano, apenas cumple trece anos no penal.
E pasou a investigar a este misterioso asasino, que resultou ser un axente da CIA.
Que veu a cumplir unha misión política, que foi asasinar a María Docampo.
Pero foiselle a man e acabou matando á irmá e a nai. Cando sae refai a súa vida nas Canarias, e no 76 aparece de novo asasinando a súa muller e a súa filla.
Entón ao final escribiu sobre este asasino, que non era o que tiña planeado.
Empezou a investigar a peripecia de Castelao en Nova York e de María Docampo, e quedou fascinado por este personaxe, chamado José García Peña, alias Jalisco.

Ademáis, o texto propón, según o xurado, un 'interesante xogo' entre o pasado e o presente, entre a realidade e os recordos, e entre os personaxes, que cambian a súa identidade para 'enganchar' a os lectores. O seu portavoz, o actor Manuel Manquiña ha subrayado a 'solidez' dun texto 'fácil de leer' que se desarrolla nun espazo escénico 'moi atractivo'. En esencia, 'a obra deixa notar a experiencia dun autor que leva años escribindo', tal e como señaló Manquiña.

31.5.11

A esmorga

Cibrán o autor conta o que lle sucedeu hai algún tempo na
cidade onde naceu en AURIA.
El é un acusado que declara ante un xuíz, contando a sua historia tráxica del e os seus compañeiros: o Bocas e o Milhomes, que eran homes marxinais.
Cibrán conta que cando vai cara o traballo atopa o Bocas e o Milhomes bébedos nunha carreteira, e dinlles para ir de esmorga e o convencen. Pasan o día na cidade de Auria, de borracheira.
Ó saír dunha taberna deciden ir o pazo dos Andrada, onde din que vive unha fermosísima muller. Cando chegan a ven nunha galería de lexos, ao marchar, o Bocas comeza a ilusionarse porque quedara namorado daquela muller.
O Milholmes ten unha idea, de ir a un pazo onde traballa un parente seu, que lles invita a seguir bebendo, que máis tarde por descoido préndelle lume ao pazo, e escapan e marchan para unha casa de alterne na que lles botan fóra, e unha das mulleres dinlle a o Cibrán que o Bocas deixou un home morto a noite antes nunha taberna.
Fan plans de saír de AURIA en tran pola mañá cedo, e van a unha churrería o Milhomes rouba duas botellas de augardente. Escóndense nunha igrexa para que non lles atopen e ó saír van ó mesón do Roxo.
Decíden volver a casa dos Andrada porque o Bocas quere coñecer aquela muller da que se enamorou, entran dentro da casa e eles rouban unhas alfaias, cando a encontraron resultou ser unha boneca.
O Bocas enfurecido deciden ir a ó vertedeiro de Auria, onde vive"Socorrito" que din que está tola, e o Bocas oblígana a estar con el. Cando escoitan berros da muller van onda eles. O Milhomes saca unha navalla, e fere a Cibrán cando trata de paralo. Crávalle tamén a navalla ó Bocas e o mata. O Milhomes escapa do lugar, pero o xeo rompe e desaparece afundido.
O rematar Cibrán coa súa historia, o xuíz ordénalle voltar ó cuartelillo, pero desesperado, Cibrán colle a navalla que servira como proba e cravousena e morre.

28.9.10

O paraíso da República

Hola este verán o paseino moi ben .O día 8 de Xulio collín un taxi pa ir ao aeroporto de A coruña, íamos meus pais e eu, lebávamos moitas maletas cado estábamos dentro do avión, cando despegou deume un subidón polo despegue.
Chegamos en 8 horas,cando baixamos do avión non había aire que respirases facía 35ºC. SIGNOS PUNTUACIÓN
O taxi levounos a o hotel Continental.
Eran as 3 da tarde,comimos algo no restaurante, logo desfixemos as maletas,e ordenamos todo.
Xa eran as 5 da tarde cambiamonos de ropupa máis lixeira.
O primeiro ke visitamos foi o faro a Colón.
O Faro a Colón é un dos momentos máis importantes da República Dominicana,  a idea de crear un monumento no honor ao descubridor de América “Cristobal Colón”

Ao día seguínte facía moita calor e a semana que estivemos fumos todolos días a praia